Moje Panny z Awinionu

Typowa zabawa strategiczna

Typowa zabawa strategiczna toczy się na planszy podzielonej na identyczne heksagonalne (sześciokątne) pola, na których znajdują się żetony reprezentujące siły graczy.

z reguły są to jednostki wojska, a zabawa przedstawia pewną historyczną bitwę. Każde odcinek należy aż do pewnego typu terenu (las, górska kraina, gród, itd.), w pobliżu czym często opatrywanie sygnaturą mają też połączenia między polami (drogi, koleje), a nieraz też leżące na krawędziach pól (rzeki, skarpy).

W niektórych grach, toczonych z reguły w małej skali, jednostki mogą istnieć różnie skierowane aż do pewnej krawędzi, z reguły tymczasem jedna czy też więcej jednostek zajmuje odcinek i nie ma znaczenia jej ułożenie.

nadzwyczaj często istnieje limit liczby jednostek mogących spędzać czas na jednym polu, wyrażony w liczbie jednostek czy też też pewnych punktów oznaczających ich siła azaliż też siłę. Pewne jednostki specjalne, takie jak np. komenda, są z reguły z tego limitu wyłączone, nieraz wyłączone są też pewne rodzaje pól (zwykle miasta).

Gra składa się z żubr przedstawiających identyczną jednostkę czasu - zależenie od chwili skali prawdopodobnie to istnieć 15 minut, prawdopodobnie też istnieć łysek. Każda tura podzielona jest na fazy - w każdej fazie jeden gracz wykonuje jeden odmiana akcji, w pobliżu czym zależnie od chwili gry fazy mogą istnieć grupowane podług graczy czy też podług akcji.

Na przypadek w dwuosobowej grze w której następują najprzód faza ruchu, odtąd a faza akcji, mogą nabiec dwójka kombinacje.

Zwykle występują dwójka najważniejsze fazy - faza ruchu i faza walki, walor dodatkowo jakaś faza na początku czy też końcu tury dziewka służebna aż do zajęcia się wydarzeniami takimi jak np. przybycie posiłków, ustalenie aktualnej pogody na polu walki azaliż też innych zdarzeń losowych.

Każda człon ma określoną część punktów ruchu, które prawdopodobnie wykorzystać aż do przemieszczania się. koszt przemieszczenia zależy od chwili typu jednostki i rodzaju terenu - bynajmniej punktów wydaje się na poruszanie się po drogach, często co więcej są to ilości ułamkowe, najwięcej po ciężkim terenie typu górska kraina, azaliż też przejście w poprzek rzekę. Pewne rodzaje jednostek mają więcej punktów aniżeli inne - z reguły część punktów zależy od chwili szybkości poruszania się po równym terenie a drogach. W cięższym terenie jednostki mające więcej punktów ruchu (kawaleria, oddziały zmotoryzowane) muszą złożyć doniesienie z reguły więcej na poruszanie się aniżeli te wolniejsze (piechota), w istocie skutkiem tego proporcje te się niwelują czy też co więcej odwracają.

Niektóre ciężkie oddziały, takie jak artyleria, są wcale powolne na normalnym terenie (zwykle tyle samo punktów ruchu co piechota, czy też lekko mniej), za to po nadzwyczaj ciężkim terenie poruszają się coraz wolniej, a na pewne rodzaje terenu w ogóle nie mają prawa wejść.

Często wszystkie pola około jednostek przeciwnika (poza jednostkami specjalnymi), nieraz bez pewnych pól specjalnych jak np. miasta, czy też też niedostępnych, np. przy użyciu rzekę - to strefy kontroli. człon z reguły nie prawdopodobnie się przesunąć z jednego pola w strefie kontroli wroga na drugie, pewno że na tym drugim już jest inna nasza człon. W niektórych grach człon wchodząc na strefę kontroli musi się pochwycić a co więcej jest zmuszona aż do zaatakowania jednostki wroga.

z reguły dotyczy to wyłącznie jednostek lądowych, a nieomal w życiu strefy kontroli jednostek jednego typu (lądowe, wodne, lotnicze) nie dotyczą jednostek innych typów.

Walka toczy się między pojedynczymi jednostkami czy też też grupami jednostek, w pobliżu czym tolerowany prawdopodobnie czy też paroksyzm z użyciem jednostek stacjonującym na tym samym polu, czy też też wszystkich jednostek sąsiadujących z jednostką atakowaną. Niektóre znajdujące się o nieco pól później jednostki mogą dawać pewne korzyści w pobliżu ataku wprost w poprzednio nie uczestnicząc (np. artyleria) czy też też co więcej dokonywać inwazji na odległość. by rozstrzygnąć następstwo walki z reguły liczy się proporcję siły oddziałów, dodaje modyfikatory wynikające z sytuacji, i rzuca kośćmi uzyskując ostateczny wynik.

Modyfikatory mogą istnieć najróżniejsze, w pobliżu czym nieomal w każdej grze istnieją modyfikatory za obszar - atakowanie przeciwnika w trudnym terenie jest trudniejsze.

W niektórych grach liczy się czyli walor siły w czasie ataku i w czasie obrony, w innych nie ma to miejsca, czy też odbywa się na specjalnych zasadach - np. w grach pierwszego rodzaju (zwykle gry z walką człon na jednostkę) artyleria prawdopodobnie mieć niską siłę obrony a wysoką ataku, w grach drugiego rodzaju tymczasem (zwykle gry z walką grupa na grupę) siła artylerii jest obniżona tylko jeśli stacjonuje na polu bez żadnych oddziałów wsparcia, np. piechoty.

Filed under: Bez kategorii on październik 30th, 2007