Moje Panny z Awinionu

Kiedy w marcu 2000 roku podejmowano wstępne badania nad elektronicznym praniem pieniędzy, przeszukiwanie sieci z zapytaniem “virtual casino” (wirtualne kasyno) dało blisko 35.000 trafień. Dziś identyczne wyszukiwanie pozwoliłoby na uzyskanie 3 milionów trafień. Po wybraniu jednej konkretnej gry (BlackJack) pojawiło się ponad 5000 wirtualnych kasyn, wliczając jedno, które skutecznie połączyło grę w blackjacka z kwintesencją rozrywek dla dorosłych. Całkowita liczba wirtualnych kasyn musi być liczona w tysiącach lub nawet dziesiątkach tysięcy. Strony te próbują naśladować wygląd gry w prawdziwych kasynach i podobnie jak te ostatnie pragną wyciągnąć od Ciebie jak najwięcej pieniędzy. Ocenia się, że w 2002 roku internetowi szulerzy stracili 3 miliardy dolarów, ale taka przegrana oznacza, że łączny przepływ pieniędzy musiał być dużo wyższy i, faktycznie, ocenia się go na około 6 miliardów dolarów. W rzeczywistości nikt jednak nie wie, ile tego typu stron istnieje w sieci, jak wielu graczy je odwiedza ani jak wysoki jest poziom zawieranych transakcji. Izba Reprezentantów USA w wielu różnych dokumentach opisała hazard internetowy jako raj dla prania pieniędzy, władze tego kraju próbowały też zakazać takiego hazardu, początkowo powołując się na ustawę o przelewach federalnych z 1960 roku. Mimo to próby wprowadzenia takiego ograniczenia przypominają do złudzenia wysiłki króla Kanuta chcącego zawrócić morskie fale.

Próby zakazania hazardu internetowego w Stanach Zjednoczonych zmusiły legalne firmy hazardowe do udania się za granicę. W ten sposób legalni usługodawcy zostali uwikłani w działania znacznie bardziej podejrzanych firm w tajemniczych i egzotycznych miejscach. Spora część tych kasyn internetowych (ocenia się, że nawet 75%) znajduje się podobno w “rejonie Karaibów”. Muszę przy tym nadmienić, że kilka odwiedzanych przeze mnie stron nie miało podanego adresu albo były praktycznie niemożliwe do zlokalizowania. Jak w przypadku wszystkiego, co mieści się w odległych miejscach za granicą, posiadanie przez firmę adresu wcale nie musi oznaczać, że jest on prawdziwy. Rządy takich krajów czerpią duże zyski z rejestrowania tego typu działań: około 75 000 dolarów za strony przyjmujące zakłady sportowe i co najmniej 100 000 za wirtualne kasyna. W roku 1999 wiarygodne źródła podały, że udzielające takich licencji kraje zgarniają z tytułu rocznych opłat ponad 1,5 miliona dolarów miesięcznie.

Oczywiście z wirtualnych kasyn korzystać może każdy człowiek na świecie, nie mając pojęcia, jakie przepisy (jeśli w ogóle jakieś) odnoszą się do takiej działalności. Istnieją przy tym dodatkowe zagrożenia, takie jak bezprawne wykorzystanie danych z kart kredytowych przez administratorów tego typu stron. Podobnie jak w przypadku “prawdziwych” kasyn, dają one wspaniałe możliwości prania pieniędzy. FBI w przynajmniej jednym śledztwie namierzyło zagraniczne strony internetowe oraz ich powiązania z oszustwami na przelewach i praniem pieniędzy. Wśród zamieszanych w to jurysdykcji znajdowały się: Curacao, Holandia, Antyle, Antigua i Dominikana. Dodatkowo FBI prowadzi też dochodzenia w sprawie związków między hazardem internetowym a przestępczością zorganizowaną (co podkreśla stwierdzenie, że cyberprzestrzeń pod niejednym względem przypomina prawdziwe życie).

“Podwójny cios” zadawany przez kasyna, które są rozproszone za granicą, w połączeniu ze słabymi (lub nieistniejącymi) procedurami sprawdzania historii klienta w tych obszarach prawnych sprawiają, że uregulowanie rynku hazardu internetowego jest w zasadzie niemożliwe.

Co więcej, wcześniej zakładaliśmy, że kasyna internetowe naprawdę prowadzą interes, czyli przyjmują zakłady od rzeczywistych klientów. Wydaje mi się (i na pewno nie jest to oryginalna myśl), że jedną z bezbłędnych metod skutecznego prania pieniędzy jest utrzymywanie przez robiącą to osobę, że prowadzi ona hazardową stronę w sieci (choć w rzeczywistości nie zajmuje się tym) i założenie w tym celu konta bankowego. Daje to doskonały pretekst do pojawiania się na tym koncie pieniędzy napływających z różnych stron świata, jak również dokonywania podobnych wypłat. Jeszcze jedną korzystną dla piorących pieniądze ludzi komplikacją jest możliwość wykorzystania przez kasyno małych zagranicznych banków, które prowadzą współpracę korespondencyjną z dużymi instytucjami finansowymi w Stanach Zjednoczonych (co stwarza powszechnie znane ryzyko prania pieniędzy, nierozerwalnie związane z bankowością korespondencyjną).

Filed under: Hobby, rozrywka on lipiec 26th, 2007